Πόσο λίγες φορές ένας τυπικός επετειακός εορτασμός υπό την αιγίδα δημοσίων φορέων μπορεί να γίνει ευλαβικό προσκύνημα, να υποβάλει λατρευτική κατάνυξη,να αφυπνίσει, να συγκινήσει, να εμπνεύσει !


Κάντε Like στην εφημερίδα μας - Υποστηρίξτε την προσπάθειά μας!


 Τη σπάνια αυτή εμπειρία ζήσαμε όσοι έχουμε επισκεπτεί Μουσείο της Πόλης μας, το Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού «Φιλιώ Χαϊδεμένου», στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Κείμενο: Δήμητρα Γ. Νικολοπούλου

 Η 18η Μαϊου Διεθνής ημέρα των Μουσείων, είναι η αφορμή να θυμηθούμε τον πολύτιμο θησαυρό που φυλάει στοργικά στα σπλάχνα της η πόλη μας. Το θησαυρό που μας κάνουν να ξεχνάμε η τύρβη και η τριβή της δύσκολης καθημερινότητας. Προσπερνάμε συχνά το κτίριο του ΠΠΙΕΔ που στεγάζει την ψηλαφητή ιστορία των αλησμόνητων πατρίδων μας. Αλλά δεν μπορούμε να προσπεράσουμε την αλήθεια της. Την α-λήθεια που κουβαλάμε ως αντίδοτο στη λήθη και ως ανεκτίμητη κληρονομιά. Αυτή που διατρέχει τις φλέβες πολλών από εμάς και τις ψυχές όλων μας.

 Το Μουσείο «Φιλιώ Χαϊδεμένου» είναι το καταφύγιο της μνήμης μας. Τα μονάκριβα κειμήλια που φιλοξενεί, βιβλία και χειρόγραφα, φορεσιές και χειροτεχνήματα, χρηστικά αντικείμενα από τα σπίτια των ξεριζωμένων παππούδων μας δεν είναι μόνο θεματοφύλακες της ιστορίας. Είναι διαρκής πηγή έμπνευσης, ακένωτη δεξαμενή οραματισμού και αισιοδοξίας. Στο χώρο του ΠΠΙΕΔ υπήρχε κάποτε το υδραγωγείο του προσφυγικού συνοικισμού. Σήμερα είναι «υδραγωγείο κινήτρων» ,κατά το στίχο της Κικής Δημουλά, τον εμπνευσμένο από άλλο ελληνικό μουσείο.

 Κι έχουμε ανάγκη όσο ποτέ από κίνητρα!

 Γιατί το παράδειγμα της Φιλιώς Χαϊδεμένου ως αξιακό σημείο αναφοράς υπερβαίνει τα όρια του δήμου μας και αγκαλιάζει τον απανταχού ελληνισμό!

Η ‘γιαγιά’ με το ονοματεπώνυμο που παραπέμπει σε φιλί και χάδι δε μας δώρισε μόνο την πολύτιμη συλλογή εκθεμάτων.

 Μας κληροδότησε την άσβεστη φλόγα της.

 Λαμπαδηδρόμος στο σπαραγμό αλλά και στον πολιτισμό των προσφύγων, μας δίδαξε ότι η πίστη, η θέληση και η ακατάβλητη αγωνιστικότητα μπορούν να μετατρέψουν τον πόνο σε δημιουργία, να καταρρίψουν τα εμπόδια, να καταλύσουν το χρόνο!

 Ένα μικρό δρόμο της πόλης μας τιμά το όνομα του Νικηφόρου Βρεττάκου.

 Δεν ξέρω αν το έμαθε ποτέ η αν γνώρισε τη Φιλιώ Χαϊδεμένου.

 Αλλά αν ψηλά συναντήθηκαν θα την υποδέχτηκε με το στίχο του…

 «ουκ εάλω η ρίζα! Ουκ εάλω το φως»



Κάντε Like στην εφημερίδα μας και μάθετε πρώτοι τα πάντα για την Νέα Φιλαδέλφεια - Νέα Χαλκηδόνα & όχι μόνο!